در مسیر سرنوشت

آخرين نظرات
  • ۲۸ مهر ۹۶، ۱۹:۱۳ - محمدباقر قنبری نصرآبادی
    عالی بود

در کلاس آموزش، با دیگر دوستان، مشغول گوش دادن به سخنان استاد بودیم. صحبت در مورد آموزش توپ 23 میلیمتری(توپ ضد هوایی) بود. نمی‌دانم که چگونه شد که بحث به گفتگو درباره نحوه برخود بعضی از فرماندهان با زیر دستان، نحوه رفتار دو شخص هم رتبه، نحوه رفتار دو دوست با یکدیگر،  نحوه برخورد با دیگران و غرور کاذب رفت. تعدادی از دانشجویان مطالبی را بیان می کردند. استاد کلاس هم صحبت‌هایی ایراد نمود. اما جالب‌ترین و ارزنده‌ترین سخنی که گفت، این بود:

 

" من همیشه از خداوند خواسته‌ام و می‌خواهم که اگر قرار است به مقام، پست و جایگاه یا علم و دانشی برسم که بواسطه آن گذشته خود را فراموش کنم که با چه سختی‌ای درس خواندم و به دانشگاه افسری آمدم و این‌که پدر و مادرم چه زحماتی  برایم کشیدند و بواسطه این مقام و علم و دانش بر زیردستان خود فخر فروشی کنم، هیچ‌گاه این مقام و جایگاه و این علم و دانش را نمی‌خواهم. "

 

در آن لحظه، صدای تشویق و تحسین جمعیت حاضر، فضای کلاس را پر نمود.

من به خود می‌بالم که افتخار شاگردی وی را در دانشکده پدافند هوایی نیروی زمینی قهرمان ارتش جمهوری اسلامی ایران در شاهین شهر اصفهان را داشتم.

این سخن زیبا را مانند یک گوشواره بسیار گرانبها، آویزه گوش خود کرده‌ام تا مبادا دچار غرور و خود پرستی شوم. دوست دارم که نام ایشان را ذکر کنم:

ستوان یکم(زمان وقت) پدافند هوایی، علی اصیلی سرایان

 

+ از خاطرات دوران سربازی

موافقين ۱ مخالفين ۰ ۹۳/۱۰/۲۸
مرتضی شایان

نظرات  (۱)

۲۰ بهمن ۹۳ ، ۲۱:۳۸ وجیهه ناظمی نژاد
همچین استادهایی کم نظیرند
خداوند توفیقشان دهد... وشمارا نیز...
پاسخ:
سلام و سپاس از حضور گرمتان

نظرات، پس از تاييد قابل مشاهده است. پاسخگويي، حداکثر 4 روز پس از ثبت، انجام می‌گیرد.

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی