در مسیر سرنوشت

آخرين نظرات

حکایتی از وبلاگ یک دوست

چهارشنبه, ۱۴ اسفند ۱۳۹۲، ۰۹:۳۷ ب.ظ

دوستان با سلام. مطلب زیر را از وبلاگ هم اتاقی سابقم اقای محمد رضا نجفی، که معلم هستند؛ عینا ذکر می کنم. خیلی جالب است که ایشان با یک چنین عملی، نکته خیلی ارزشمندی را به دانش آموزانش گوش زد کرده است.

و اما مطلب مذکور ...

چند روزیه به فکرافتادم انرژی فوق العاده زیاد برخی دانش آموزان بازیگوش رو که درس گوش نمیدن یه جوری تخلیه کنم. ازشون خواسم تو وقت استراحت چند دقیقه ای بیان پای تخته و یه فیلمی بازی کنن. بهشون پیشنهادکردم میتونن فقط و فقط ادای خودمو در بیارن!!. باورتون نمیشه بهتر از خودم درس میدادن و ادای منو در میاوردن جوری که کلاس ازخنده در حد انفجار بود. به هرحال بچه ها خوشحال شدن و ازته دل و با صمیمیت خندیدند. از خوشحالیشون وخنده های باصفاشون، خرسند شدم.

نکته: از راه شرعی و بدون تمسخر و غیبت دیگران، میتونیم صمیمیت رو زیادکنیم.

موافقين ۰ مخالفين ۰ ۹۲/۱۲/۱۴
مرتضی شایان

نظرات  (۱)

پس با هم به هم بخندیم!
:)
پاسخ:
با سلام و تشکر از نظر گرامیتان
با هم بخندیم اما هیچوقت به همدیگر نخندیم

نظرات، پس از تاييد قابل مشاهده است. پاسخگويي، حداکثر 4 روز پس از ثبت، انجام می‌گیرد.

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی